|
“Na zijn maniakaal
goede debuutroman Art. 285b
serveert Weijts nu een driegangenmenu van Venetië, mediaheisa en
liefdevolle vunzigheid. Een literair meesterstuk in verlangen.” -
Thomas Blondeau in Goedele Magazine (oktober
2008)
“Mulischiaanse roman
(…) Flitsende analyse van onze tijd (…) trekt alle registers van eigentijds
taalgebruik open (…) maar even virtuoos doorsnijdt hij dit proza met
elegante en erudiete kunsthistorische vertogen. (…) Een ingenieus
geconstrueerd schouwspel dat zich op vele podia in Italië en Nederland
afspeelt en mogelijk ook nog een Leidse sleutelroman bevat.” – Elsbeth Etty
in NRC Handelsblad (17.10.08)
“Met nóg meer plezier
gelezen dan het eerste boek. (…) Heel knap verhaal (…) vlot geschreven,
zoals Mulisch dat ook kan: met diepere lagen, waar je als lezer doorheen rauscht. (…) Een natuurlijke
opvolger van Harry Mulisch.” – Pieter Steinz in Tros Nieuwsshow (Radio 1, 18.10.08).
“Weijts’ (anti-)helden
zijn net als die van Meijsing conservatieve en elitaire libertijnen. (…) Op
een soms haast columnachtige wijze worden (…) alle mogelijke uitwassen van
democratisering en commerciële popularisering op de korrel genomen. (…) Een
intellectuele Feingeist.”
– Rob Schouten in Trouw (18.10.08)
“Bijzonder zinnige
observaties (...) heel vernuftig geconstrueerd (…) een kritische reflectie
op de hedendaagse maatschappij van een reikwijdte die je zelden tegenkomt.”
- Recensieweb
(18.10.08)
“Schetst een prachtig
beeld van Venetië. Daarvoor wil ik het zeker aanraden. (…) Er komen wel
allemaal woorden in voor als ‘neuken’, ‘geschoren kutje’ en ‘geil’; dat
vind ik een beetje te plat.” – Michaël Koornneeft in OBA Live (23.10.08)
“Een roadtrip door de
smoezelige peeskamertjes van een gepijnigd tijdvak. (…) Veel meer dan
makkelijke afrukliteratuur voor stomende pubers: er gloort eruditie door
het boek. (…) Zo ontpopt Weijts zich opnieuw als de meedogenloze
chroniqueur van een tijd, zijn tijd.” - Humo
(26.10.08)
“Uit Via Capello
23 blijkt dat het schrijversschap van Weijts in veel opzichten is
gerijpt. Zijn stijl is verbeterd en het schrijven van dialogen gaat hem
gemakkelijker af. (…)Wetenschap en journalistiek, twee werelden waarin de
geest geacht wordt te waaien, vormen in de roman van Weijts een universum
van benepenheid. (…)Met of zonder garantie voor de toekomst: ik blijf
aandelen-Weijts kopen.” – Max Pam in HP/deTijd
(28.10.08)
“Beetje schools, maar
niet onaardig.” – Daniëlle Serdijn in de
Volkskrant (31.10.08)
“Superieur.” – De Pers (4.11.08)
“Via Cappello 23 is een uiterst genietbare roman van een
schrijver die na twee boeken in de topklasse van de Nederlandse letteren
speelt en met verbazend gemak divertissement aan grote diepgang paart.” –
Dirk Leyman in De Morgen (5.11.08)
“Een modern sprookje,
waarin journalistiek en wetenschap te kijk worden gezet. Een scherp boek
over de macht van de media -
en van duivelse meisjes.” -
Elsevier (5.11.08)
“Opnieuw overtuigt
Christiaan Weijts met de rijke textuur van zijn proza, de intens beleefde
cultuurkritische eruditie die in sterke formuleringen en vinnige dialogen
is gegoten. Dit proza is pikant en verfrissend, erudiet maar nooit pedant.
En andermaal is er het geslaagde pingpongspel tussen geest en zintuig,
tussen vulgair en verheven, tussen ernst en humor.” -
Johan de Haes in DeRedactie.Be (6.11.08)
“Nog beter en nog
heter. (…) Weijts is een auteur die anno 2008 schrijft over seksualiteit op
zo’n manier dat de lezer er werkelijk een beetje ongemakkelijk van wordt.
Geen geringe prestatie.” - Mark Cloostermans in De Standaard der Letteren (14.11.08)
|
